Synonymes: bang maken, verschrikken, vrees aanjagen, angst aanjagen, bangmaken, intimideren
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /bəˈɑŋstəɣə(n)/ |
|---|
| Césure | be·ang·sti·gen |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) beangstig | (ik) beangstigde |
| (jij) beangstigt | (jij) beangstigde |
| (hij) beangstigt | (hij) beangstigde |
| (wij) beangstigen | (wij) beangstigden |
| (jullie) beangstigen | (jullie) beangstigden |
| (gij) beangstigt | (gij) beangstigdet |
| (zij) beangstigen | (zij) beangstigden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) beangstige | (dat ik) beangstigde |
| (dat jij) beangstige | (dat jij) beangstigde |
| (dat hij) beangstige | (dat hij) beangstigde |
| (dat wij) beangstigen | (dat wij) beangstigden |
| (dat jullie) beangstigen | (dat jullie) beangstigden |
| (dat gij) beangstiget | (dat gij) beangstigdet |
| (dat zij) beangstigen | (dat zij) beangstigden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| beangstig | beangstigt |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| beangstigend, beangstigende | (hebben) beangstigd |