Synonymes: kietelen, krieuwelen
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ˈkribələ(n)/ |
|---|
| Césure | krie·be·len |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) kriebel | (ik) kriebelde |
| (jij) kriebelt | (jij) kriebelde |
| (hij) kriebelt | (hij) kriebelde |
| (wij) kriebelen | (wij) kriebelden |
| (jullie) kriebelen | (jullie) kriebelden |
| (gij) kriebelt | (gij) kriebeldet |
| (zij) kriebelen | (zij) kriebelden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) kriebele | (dat ik) kriebelde |
| (dat jij) kriebele | (dat jij) kriebelde |
| (dat hij) kriebele | (dat hij) kriebelde |
| (dat wij) kriebelen | (dat wij) kriebelden |
| (dat jullie) kriebelen | (dat jullie) kriebelden |
| (dat gij) kriebelet | (dat gij) kriebeldet |
| (dat zij) kriebelen | (dat zij) kriebelden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| kriebel | kriebelt |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| kriebelend, kriebelende | (hebben) gekriebeld |