| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈɔpsxœʏ̯və(n)/ |
| Césure | op·schui·ven |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) schuif op | (ik) schoof op |
| (jij) schuift op | (jij) schoof op |
| (hij) schuift op | (hij) schoof op |
| (wij) schuiven op | (wij) schoven op |
| (jullie) schuiven op | (jullie) schoven op |
| (gij) schuift op | (gij) schooft op |
| (zij) schuiven op | (zij) schoven op |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) opschuive | (dat ik) opschove |
| (dat jij) opschuive | (dat jij) opschove |
| (dat hij) opschuive | (dat hij) opschove |
| (dat wij) opschuiven | (dat wij) opschoven |
| (dat jullie) opschuiven | (dat jullie) opschoven |
| (dat gij) opschuivet | (dat gij) opschovet |
| (dat zij) opschuiven | (dat zij) opschoven |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| schuif op | schuift op |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| opschuivend, opschuivende | (hebben) opgeschoven |
| espéranto | suprenŝovi |
|---|