Synonymes: draaien, omwentelen, ronddraaien, roteren, tollen, rondtollen
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ˈrɔntʋɛntələ(n)/ |
|---|
| Césure | rond·wen·te·len |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) wentel rond | (ik) wentelde rond |
| (jij) wentelt rond | (jij) wentelde rond |
| (hij) wentelt rond | (hij) wentelde rond |
| (wij) wentelen rond | (wij) wentelden rond |
| (jullie) wentelen rond | (jullie) wentelden rond |
| (gij) wentelt rond | (gij) wenteldet rond |
| (zij) wentelen rond | (zij) wentelden rond |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) rondwentele | (dat ik) rondwentelde |
| (dat jij) rondwentele | (dat jij) rondwentelde |
| (dat hij) rondwentele | (dat hij) rondwentelde |
| (dat wij) rondwentelen | (dat wij) rondwentelden |
| (dat jullie) rondwentelen | (dat jullie) rondwentelden |
| (dat gij) rondwentelet | (dat gij) rondwenteldet |
| (dat zij) rondwentelen | (dat zij) rondwentelden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| wentel rond | wentelt rond |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| rondwentelend, rondwentelende | (hebben) rondgewenteld |