Synonymes: verstarren, verstijven, stijf worden
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /vərˈstrɑkə(n)/ |
|---|
| Césure | ver·strak·ken |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) verstrak | (ik) verstrakte |
| (jij) verstrakt | (jij) verstrakte |
| (hij) verstrakt | (hij) verstrakte |
| (wij) verstrakken | (wij) verstrakten |
| (jullie) verstrakken | (jullie) verstrakten |
| (gij) verstrakt | (gij) verstraktet |
| (zij) verstrakken | (zij) verstrakten |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) verstrakke | (dat ik) verstrakte |
| (dat jij) verstrakke | (dat jij) verstrakte |
| (dat hij) verstrakke | (dat hij) verstrakte |
| (dat wij) verstrakken | (dat wij) verstrakten |
| (dat jullie) verstrakken | (dat jullie) verstrakten |
| (dat gij) verstrakket | (dat gij) verstraktet |
| (dat zij) verstrakken | (dat zij) verstrakten |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| verstrak | verstrakt |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| verstrakkend, verstrakkende | (zijn) verstrakt |