| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /redəˈnerə(n)/ |
| Césure | re·de·ne·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) redeneer | (ik) redeneerde |
| (jij) redeneert | (jij) redeneerde |
| (hij) redeneert | (hij) redeneerde |
| (wij) redeneren | (wij) redeneerden |
| (jullie) redeneren | (jullie) redeneerden |
| (gij) redeneert | (gij) redeneerdet |
| (zij) redeneren | (zij) redeneerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) redenere | (dat ik) redeneerde |
| (dat jij) redenere | (dat jij) redeneerde |
| (dat hij) redenere | (dat hij) redeneerde |
| (dat wij) redeneren | (dat wij) redeneerden |
| (dat jullie) redeneren | (dat jullie) redeneerden |
| (dat gij) redeneret | (dat gij) redeneerdet |
| (dat zij) redeneren | (dat zij) redeneerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| redeneer | redeneert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| redenerend, redenerende | (hebben) geredeneerd |
| allemand | räsonieren; schließen; urteilen |
|---|---|
| anglais | reason |
| catalan | raonar |
| espagnol | razonar |
| espéranto | rezoni |
| féringien | hugsa |
| français | raisonner |