Synonymes: betogen, vertogen
| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ɑrɣymɛnˈteːrə(n)/ |
| Césure | ar·gu·men·te·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) argumenteer | (ik) argumenteerde |
| (jij) argumenteert | (jij) argumenteerde |
| (hij) argumenteert | (hij) argumenteerde |
| (wij) argumenteren | (wij) argumenteerden |
| (jullie) argumenteren | (jullie) argumenteerden |
| (gij) argumenteert | (gij) argumenteerdet |
| (zij) argumenteren | (zij) argumenteerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) argumentere | (dat ik) argumenteerde |
| (dat jij) argumentere | (dat jij) argumenteerde |
| (dat hij) argumentere | (dat hij) argumenteerde |
| (dat wij) argumenteren | (dat wij) argumenteerden |
| (dat jullie) argumenteren | (dat jullie) argumenteerden |
| (dat gij) argumenteret | (dat gij) argumenteerdet |
| (dat zij) argumenteren | (dat zij) argumenteerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| argumenteer | argumenteert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| argumenterend, argumenterende | (hebben) geargumenteerd |
| allemand | argumentieren; Beweisgründe vorbringen; schließen; folgern; als Grund dafür anführen |
|---|---|
| anglais | argue |
| catalan | argumentar |
| espéranto | argumenti |
| frison saterland | argumentierje; bewiese |
| hongrois | érvel |
| papiamento | argumentá |
| portugais | argumentar |
| russe | аргументировать; розражать; доказывать |