Synonymes: omgooien, omwerpen
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ɔmˈvɛrɣojə(n)/ |
|---|
| Césure | om·ver·gooi·en |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) gooi omver | (ik) gooide omver |
| (jij) gooit omver | (jij) gooide omver |
| (hij) gooit omver | (hij) gooide omver |
| (wij) gooien omver | (wij) gooiden omver |
| (jullie) gooien omver | (jullie) gooiden omver |
| (gij) gooit omver | (gij) gooidet omver |
| (zij) gooien omver | (zij) gooiden omver |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) omvergooie | (dat ik) omvergooide |
| (dat jij) omvergooie | (dat jij) omvergooide |
| (dat hij) omvergooie | (dat hij) omvergooide |
| (dat wij) omvergooien | (dat wij) omvergooiden |
| (dat jullie) omvergooien | (dat jullie) omvergooiden |
| (dat gij) omvergooiet | (dat gij) omvergooidet |
| (dat zij) omvergooien | (dat zij) omvergooiden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| gooi omver | gooit omver |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| omvergooiend, omvergooiende | (hebben) omvergegooid |