| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈdorklɪŋkə(n)/ |
| Césure | door·klin·ken |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (hij) klinkt door | (hij) klonk door |
| (zij) klinken door | (zij) klonken door |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat hij) doorklinke | (dat hij) doorklonke |
| (dat zij) doorklinken | (dat zij) doorklonken |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| doorklinkend, doorklinkende | (hebben) doorgeklonken |