| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /parasjyˈteːrə(n)/ |
| Césure | pa·ra·chu·te·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) parachuteer | (ik) parachuteerde |
| (jij) parachuteert | (jij) parachuteerde |
| (hij) parachuteert | (hij) parachuteerde |
| (wij) parachuteren | (wij) parachuteerden |
| (jullie) parachuteren | (jullie) parachuteerden |
| (gij) parachuteert | (gij) parachuteerdet |
| (zij) parachuteren | (zij) parachuteerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) parachutere | (dat ik) parachuteerde |
| (dat jij) parachutere | (dat jij) parachuteerde |
| (dat hij) parachutere | (dat hij) parachuteerde |
| (dat wij) parachuteren | (dat wij) parachuteerden |
| (dat jullie) parachuteren | (dat jullie) parachuteerden |
| (dat gij) parachuteret | (dat gij) parachuteerdet |
| (dat zij) parachuteren | (dat zij) parachuteerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| parachuteer | parachuteert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| parachuterend, parachuterende | (hebben) geparachuteerd |
| anglais | parachute |
|---|---|
| espéranto | paraŝutigi |