| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈansxitə(n)/ |
| Césure | aan·schie·ten |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) schiet aan | (ik) schoot aan |
| (jij) schiet aan | (jij) schoot aan |
| (hij) schiet aan | (hij) schoot aan |
| (wij) schieten aan | (wij) schoten aan |
| (jullie) schieten aan | (jullie) schoten aan |
| (gij) schiet aan | (gij) schoot aan |
| (zij) schieten aan | (zij) schoten aan |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) aanschiete | (dat ik) aanschote |
| (dat jij) aanschiete | (dat jij) aanschote |
| (dat hij) aanschiete | (dat hij) aanschote |
| (dat wij) aanschieten | (dat wij) aanschoten |
| (dat jullie) aanschieten | (dat jullie) aanschoten |
| (dat gij) aanschietet | (dat gij) aanschotet |
| (dat zij) aanschieten | (dat zij) aanschoten |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| schiet aan | schiet aan |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| aanschietend, aanschietende | (hebben) aangeschoten |
| anglais | wing; wound |
|---|---|
| espéranto | pafvundi |