Synonymes: onteren, ontmaagden, schenden
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ɔntˈʋɛɪ̯də(n)/ |
|---|
| Césure | ont·wij·den |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) ontwijd | (ik) ontwijdde |
| (jij) ontwijdt | (jij) ontwijdde |
| (hij) ontwijdt | (hij) ontwijdde |
| (wij) ontwijden | (wij) ontwijdden |
| (jullie) ontwijden | (jullie) ontwijdden |
| (gij) ontwijdt | (gij) ontwijddet |
| (zij) ontwijden | (zij) ontwijdden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) ontwijde | (dat ik) ontwijdde |
| (dat jij) ontwijde | (dat jij) ontwijdde |
| (dat hij) ontwijde | (dat hij) ontwijdde |
| (dat wij) ontwijden | (dat wij) ontwijdden |
| (dat jullie) ontwijden | (dat jullie) ontwijdden |
| (dat gij) ontwijdet | (dat gij) ontwijddet |
| (dat zij) ontwijden | (dat zij) ontwijdden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| ontwijd | ontwijdt |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| ontwijdend, ontwijdende | (hebben) ontwijd |