| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /mɑxnetiˈzerə(n)/ |
| Césure | mag·ne·ti·se·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) magnetiseer | (ik) magnetiseerde |
| (jij) magnetiseert | (jij) magnetiseerde |
| (hij) magnetiseert | (hij) magnetiseerde |
| (wij) magnetiseren | (wij) magnetiseerden |
| (jullie) magnetiseren | (jullie) magnetiseerden |
| (gij) magnetiseert | (gij) magnetiseerdet |
| (zij) magnetiseren | (zij) magnetiseerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) magnetisere | (dat ik) magnetiseerde |
| (dat jij) magnetisere | (dat jij) magnetiseerde |
| (dat hij) magnetisere | (dat hij) magnetiseerde |
| (dat wij) magnetiseren | (dat wij) magnetiseerden |
| (dat jullie) magnetiseren | (dat jullie) magnetiseerden |
| (dat gij) magnetiseret | (dat gij) magnetiseerdet |
| (dat zij) magnetiseren | (dat zij) magnetiseerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| magnetiseer | magnetiseert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| magnetiserend, magnetiserende | (hebben) gemagnetiseerd |
| allemand | magnetisieren |
|---|---|
| anglais | magnetize |
| espagnol | magnetizar |
| espéranto | magnetizi |
| français | aimanter |
| tchèque | magnetizovat |