Synonyme: vervoegen
| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /kɔɲyˈɣerə(n)/ |
| Césure | con·ju·ge·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) conjugeer | (ik) conjugeerde |
| (jij) conjugeert | (jij) conjugeerde |
| (hij) conjugeert | (hij) conjugeerde |
| (wij) conjugeren | (wij) conjugeerden |
| (jullie) conjugeren | (jullie) conjugeerden |
| (gij) conjugeert | (gij) conjugeerdet |
| (zij) conjugeren | (zij) conjugeerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) conjugere | (dat ik) conjugeerde |
| (dat jij) conjugere | (dat jij) conjugeerde |
| (dat hij) conjugere | (dat hij) conjugeerde |
| (dat wij) conjugeren | (dat wij) conjugeerden |
| (dat jullie) conjugeren | (dat jullie) conjugeerden |
| (dat gij) conjugeret | (dat gij) conjugeerdet |
| (dat zij) conjugeren | (dat zij) conjugeerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| conjugeer | conjugeert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| conjugerend, conjugerende | (hebben) geconjugeerd |
| allemand | konjugieren; beugen; abwandeln |
|---|---|
| anglais | conjugate; pair |
| espagnol | conjugar |
| espéranto | konjugacii; konjugi |
| papiamento | konhugá |