| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /kokɛˈterə(n)/ |
| Césure | ko·ket·te·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) koketteer | (ik) koketteerde |
| (jij) koketteert | (jij) koketteerde |
| (hij) koketteert | (hij) koketteerde |
| (wij) koketteren | (wij) koketteerden |
| (jullie) koketteren | (jullie) koketteerden |
| (gij) koketteert | (gij) koketteerdet |
| (zij) koketteren | (zij) koketteerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) kokettere | (dat ik) koketteerde |
| (dat jij) kokettere | (dat jij) koketteerde |
| (dat hij) kokettere | (dat hij) koketteerde |
| (dat wij) koketteren | (dat wij) koketteerden |
| (dat jullie) koketteren | (dat jullie) koketteerden |
| (dat gij) koketteret | (dat gij) koketteerdet |
| (dat zij) koketteren | (dat zij) koketteerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| koketteer | koketteert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| koketterend, koketterende | (hebben) gekoketteerd |
| allemand | kokettieren; schöntun |
|---|---|
| anglais | flirt |
| espéranto | koketi |