| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈsamə(n)vɑlə(n)/ |
| Césure | sa·men·val·len |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (hij) valt samen | (hij) viel samen |
| (zij) vallen samen | (zij) vielen samen |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat hij) samenvalle | (dat hij) samenviele |
| (dat zij) samenvallen | (dat zij) samenvielen |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| samenvallend, samenvallende | (zijn) samengevallen |
| allemand | koinzidieren; zusammenfallen; zusammentreffen; sich decken; völlig übereinstimmen |
|---|---|
| anglais | coincide |
| catalan | coincidir |
| espagnol | coincidir |
| espéranto | koincidi |
| finnois | sattua yhteen |
| français | coïncider |