Information du mot uitvinden (néerlandais → espéranto: inventi)

Parti du discoursverbe
Prononciation/ˈœʏ̯tfɪndə(n)/
Césureuit·vin·den

Conjugaison

Indicatif
PrésentPassé
(ik) vind uit(ik) vond uit
(jij) vindt uit(jij) vond uit
(hij) vindt uit(hij) vond uit
(wij) vinden uit(wij) vonden uit
(jullie) vinden uit(jullie) vonden uit
(gij) vindt uit(gij) vondt uit
(zij) vinden uit(zij) vonden uit
Subjonctif
PrésentPassé
(dat ik) uitvinde(dat ik) uitvonde
(dat jij) uitvinde(dat jij) uitvonde
(dat hij) uitvinde(dat hij) uitvonde
(dat wij) uitvinden(dat wij) uitvonden
(dat jullie) uitvinden(dat jullie) uitvonden
(dat gij) uitvindet(dat gij) uitvondet
(dat zij) uitvinden(dat zij) uitvonden
Impératif
Singulier/PlurielPluriel
vind uitvindt uit
Participes
Participe présentParticipe passé
uitvindend, uitvindende(hebben) uitgevonden

Traductions

allemanderfinden; ersinnen; erdichten; aushecken
anglaisinvent
catalaninventar
danoisopfinde
espagnolinventar
espérantoinventi
féringienfinna upp
françaisinventer
italieninventare
papiamentoinventá
portugaisinventar
roumaininventa