Synonymes: beraadslagen, overleg plegen, zich beraden, delibereren, ruggespraak plegen
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ovərˈlɛɣə(n)/ |
|---|
| Césure | over·leg·gen |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) overleg | (ik) overlegde |
| (jij) overlegt | (jij) overlegde |
| (hij) overlegt | (hij) overlegde |
| (wij) overleggen | (wij) overlegden |
| (jullie) overleggen | (jullie) overlegden |
| (gij) overlegt | (gij) overlegdet |
| (zij) overleggen | (zij) overlegden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) overlegge | (dat ik) overlegde |
| (dat jij) overlegge | (dat jij) overlegde |
| (dat hij) overlegge | (dat hij) overlegde |
| (dat wij) overleggen | (dat wij) overlegden |
| (dat jullie) overleggen | (dat jullie) overlegden |
| (dat gij) overlegget | (dat gij) overlegdet |
| (dat zij) overleggen | (dat zij) overlegden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| overleg | overlegt |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| overleggend, overleggende | (hebben) overlegd |
En zonder op te vallen, overleg ik met mijn vrouw.
De magiërs overlegden fluisterend.
Conan volgde hem, en terwijl ze naast elkaar op de rand lagen, overlegden ze op gedempte toon.