Information du mot plagen (néerlandais → espéranto: inciteti)

Parti du discoursverbe
Prononciation/ˈplaɣə(n)/
Césurepla·gen

Conjugaison

Indicatif
PrésentPassé
(ik) plaag(ik) plaagde
(jij) plaagt(jij) plaagde
(hij) plaagt(hij) plaagde
(wij) plagen(wij) plaagden
(jullie) plagen(jullie) plaagden
(gij) plaagt(gij) plaagdet
(zij) plagen(zij) plaagden
Subjonctif
PrésentPassé
(dat ik) plage(dat ik) plaagde
(dat jij) plage(dat jij) plaagde
(dat hij) plage(dat hij) plaagde
(dat wij) plagen(dat wij) plaagden
(dat jullie) plagen(dat jullie) plaagden
(dat gij) plaget(dat gij) plaagdet
(dat zij) plagen(dat zij) plaagden
Impératif
Singulier/PlurielPluriel
plaagplaagt
Participes
Participe présentParticipe passé
plagend, plagende(hebben) geplaagd

Traductions

allemandnecken; aufziehen; hänseln
anglaistease
espérantoinciteti
françaisagacer; taquiner
italienirritare
portugaiscontrariar; importunar