Information du mot 'wegflikkeren' [dut] (epo: forĵetaĉi)

Parti du discours	verbe

Conjugaison

Indicatif
Présent	Passé
(ik) flikker weg	(ik) flikkerde weg
(jij) flikkert weg	(jij) flikkerde weg
(hij) flikkert weg	(hij) flikkerde weg
(wij) flikkeren weg	(wij) flikkerden weg
(jullie) flikkeren weg	(jullie) flikkerden weg
(gij) flikkert weg	(gij) flikkerdet weg
(zij) flikkeren weg	(zij) flikkerden weg
Subjonctif
Présent	Passé
(dat ik) wegflikkere	(dat ik) wegflikkerde
(dat jij) wegflikkere	(dat jij) wegflikkerde
(dat hij) wegflikkere	(dat hij) wegflikkerde
(dat wij) wegflikkeren	(dat wij) wegflikkerden
(dat jullie) wegflikkeren	(dat jullie) wegflikkerden
(dat gij) wegflikkeret	(dat gij) wegflikkerdet
(dat zij) wegflikkeren	(dat zij) wegflikkerden
Impératif
Singulier/Pluriel	Pluriel
flikker weg	flikkert weg
Participes
Participe présent	Participe passé
wegflikkerend, wegflikkerende	(hebben) weggeflikkerd