Synonymes: uitgaan, uitlopen, uitstappen, uittreden, eropuit gaan
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ˈœʏ̯tstɛɪɡə(n)/ |
|---|
| Césure | uit·stij·gen |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) stijg uit | (ik) steeg uit |
| (jij) stijgt uit | (jij) steeg uit |
| (hij) stijgt uit | (hij) steeg uit |
| (wij) stijgen uit | (wij) stegen uit |
| (jullie) stijgen uit | (jullie) stegen uit |
| (gij) stijgt uit | (gij) steegt uit |
| (zij) stijgen uit | (zij) stegen uit |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) uitstijge | (dat ik) uitstege |
| (dat jij) uitstijge | (dat jij) uitstege |
| (dat hij) uitstijge | (dat hij) uitstege |
| (dat wij) uitstijgen | (dat wij) uitstegen |
| (dat jullie) uitstijgen | (dat jullie) uitstegen |
| (dat gij) uitstijget | (dat gij) uitsteget |
| (dat zij) uitstijgen | (dat zij) uitstegen |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| stijg uit | stijgt uit |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| uitstijgend, uitstijgende | (zijn) uitstijgen |