Synonymes: afpersen, knevelen
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ˈɑvdʋɪŋə(n)/ |
|---|
| Césure | af·dwin·gen |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) dwing af | (ik) dwong af |
| (jij) dwingt af | (jij) dwong af |
| (hij) dwingt af | (hij) dwong af |
| (wij) dwingen af | (wij) dwongen af |
| (jullie) dwingen af | (jullie) dwongen af |
| (gij) dwingt af | (gij) dwongt af |
| (zij) dwingen af | (zij) dwongen af |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) afdwinge | (dat ik) afdwonge |
| (dat jij) afdwinge | (dat jij) afdwonge |
| (dat hij) afdwinge | (dat hij) afdwonge |
| (dat wij) afdwingen | (dat wij) afdwongen |
| (dat jullie) afdwingen | (dat jullie) afdwongen |
| (dat gij) afdwinget | (dat gij) afdwonget |
| (dat zij) afdwingen | (dat zij) afdwongen |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| dwing af | dwingt af |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| afdwingend, afdwingende | (hebben) afgedwongen |