| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈrɵstə(n)/ |
| Césure | rus·ten |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) rust | (ik) rustte |
| (jij) rust | (jij) rustte |
| (hij) rust | (hij) rustte |
| (wij) rusten | (wij) rustten |
| (jullie) rusten | (jullie) rustten |
| (gij) rust | (gij) rusttet |
| (zij) rusten | (zij) rustten |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) ruste | (dat ik) rustte |
| (dat jij) ruste | (dat jij) rustte |
| (dat hij) ruste | (dat hij) rustte |
| (dat wij) rusten | (dat wij) rustten |
| (dat jullie) rusten | (dat jullie) rustten |
| (dat gij) rustet | (dat gij) rusttet |
| (dat zij) rusten | (dat zij) rustten |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| rustend, rustende | (hebben) gerust |
| allemand | sich lehnen; sich stützen |
|---|---|
| espéranto | apogiĝi |