| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈɪŋkɛldərə(n)/ |
| Césure | in·kel·de·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) kelder in | (ik) kelderde in |
| (jij) keldert in | (jij) kelderde in |
| (hij) keldert in | (hij) kelderde in |
| (wij) kelderen in | (wij) kelderden in |
| (jullie) kelderen in | (jullie) kelderden in |
| (gij) keldert in | (gij) kelderdet in |
| (zij) kelderen in | (zij) kelderden in |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) inkeldere | (dat ik) inkelderde |
| (dat jij) inkeldere | (dat jij) inkelderde |
| (dat hij) inkeldere | (dat hij) inkelderde |
| (dat wij) inkelderen | (dat wij) inkelderden |
| (dat jullie) inkelderen | (dat jullie) inkelderden |
| (dat gij) inkelderet | (dat gij) inkelderdet |
| (dat zij) inkelderen | (dat zij) inkelderden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| kelder in | keldert in |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| inkelderend, inkelderende | (hebben) ingekelderd |
| allemand | einkellern; in den Keller bringen |
|---|---|
| espéranto | enkeligi |