| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈklaːrlɪɣə(n)/ |
| Césure | klaar·lig·gen |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) lig klaar | (ik) lag klaar |
| (jij) ligt klaar | (jij) lag klaar |
| (hij) ligt klaar | (hij) lag klaar |
| (wij) liggen klaar | (wij) lagen klaar |
| (jullie) liggen klaar | (jullie) lagen klaar |
| (gij) ligt klaar | (gij) laagt klaar |
| (zij) liggen klaar | (zij) lagen klaar |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) klaarligge | (dat ik) klaarlage |
| (dat jij) klaarligge | (dat jij) klaarlage |
| (dat hij) klaarligge | (dat hij) klaarlage |
| (dat wij) klaarliggen | (dat wij) klaarlagen |
| (dat jullie) klaarliggen | (dat jullie) klaarlagen |
| (dat gij) klaarligget | (dat gij) klaarlaget |
| (dat zij) klaarliggen | (dat zij) klaarlagen |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| lig klaar | ligt klaar |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| klaarliggend, klaarliggende | (hebben) klaargelegen |
| espéranto | kuŝi preta |
|---|