| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈdɵŋkə(n)/ |
| Césure | dun·ken |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (hij) dunkt | (hij) docht, dacht, dunkte |
| (zij) dunken | (zij) dochten, dachten, dunkten |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat hij) dunke | (dat hij) dochte, dachte, dunkte |
| (dat zij) dunken | (dat zij) dochten, dachten, dunkten |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| dunkend, dunkende | (hebben) gedocht, gedunkt |
| bas allemand | dünken |
|---|---|
| espéranto | ŝajni al |