| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /bəˈkɛntmakə(n)/ |
| Césure | be·kend·ma·ken |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) maak bekend | (ik) maakte bekend |
| (jij) maakt bekend | (jij) maakte bekend |
| (hij) maakt bekend | (hij) maakte bekend |
| (wij) maken bekend | (wij) maakten bekend |
| (jullie) maken bekend | (jullie) maakten bekend |
| (gij) maakt bekend | (gij) maaktet bekend |
| (zij) maken bekend | (zij) maakten bekend |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) bekendmake | (dat ik) bekendmaakte |
| (dat jij) bekendmake | (dat jij) bekendmaakte |
| (dat hij) bekendmake | (dat hij) bekendmaakte |
| (dat wij) bekendmaken | (dat wij) bekendmaakten |
| (dat jullie) bekendmaken | (dat jullie) bekendmaakten |
| (dat gij) bekendmaket | (dat gij) bekendmaaktet |
| (dat zij) bekendmaken | (dat zij) bekendmaakten |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| maak bekend | maakt bekend |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| bekendmakend, bekendmakende | (hebben) bekendgemaakt |
| allemand | benachrichtigen; anzeigen; hinweisen |
|---|---|
| anglais | apprise |
| espéranto | avizi |
| français | donner avis de; aviser; informer; avertir; instruire |
| frison saterland | bekoandmoakje; avisierje |