| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ɑplaˈteːrə(n)/ |
| Césure | ab·la·te·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) ablateer | (ik) ablateerde |
| (jij) ablateert | (jij) ablateerde |
| (hij) ablateert | (hij) ablateerde |
| (wij) ablateren | (wij) ablateerden |
| (jullie) ablateren | (jullie) ablateerden |
| (gij) ablateert | (gij) ablateerdet |
| (zij) ablateren | (zij) ablateerden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) ablatere | (dat ik) ablateerde |
| (dat jij) ablatere | (dat jij) ablateerde |
| (dat hij) ablatere | (dat hij) ablateerde |
| (dat wij) ablateren | (dat wij) ablateerden |
| (dat jullie) ablateren | (dat jullie) ablateerden |
| (dat gij) ablateret | (dat gij) ablateerdet |
| (dat zij) ablateren | (dat zij) ablateerden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| ablateer | ablateert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| ablaterend, ablaterende | (hebben) geablateerd |
| allemand | entfernen; amputieren; abschmelzen |
|---|---|
| anglais | ablate |
| espéranto | ablacii |