| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /vərˈsplɪntərə(n)/ |
| Césure | ver·splin·te·ren |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) versplinter | (ik) versplinterde |
| (jij) versplintert | (jij) versplinterde |
| (hij) versplintert | (hij) versplinterde |
| (wij) versplinteren | (wij) versplinterden |
| (jullie) versplinteren | (jullie) versplinterden |
| (gij) versplintert | (gij) versplinterdet |
| (zij) versplinteren | (zij) versplinterden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) versplintere | (dat ik) versplinterde |
| (dat jij) versplintere | (dat jij) versplinterde |
| (dat hij) versplintere | (dat hij) versplinterde |
| (dat wij) versplinteren | (dat wij) versplinterden |
| (dat jullie) versplinteren | (dat jullie) versplinterden |
| (dat gij) versplinteret | (dat gij) versplinterdet |
| (dat zij) versplinteren | (dat zij) versplinterden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| versplinter | versplintert |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| versplinterend, versplinterende | (hebben) versplinterd |
| espéranto | dissplitigi; spliti; splitigi |
|---|