| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈrɔntsprɪŋə(n)/ |
| Césure | rond·sprin·gen |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) spring rond | (ik) sprong rond |
| (jij) springt rond | (jij) sprong rond |
| (hij) springt rond | (hij) sprong rond |
| (wij) springen rond | (wij) sprongen rond |
| (jullie) springen rond | (jullie) sprongen rond |
| (gij) springt rond | (gij) sprongt rond |
| (zij) springen rond | (zij) sprongen rond |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) rondspringe | (dat ik) rondspronge |
| (dat jij) rondspringe | (dat jij) rondspronge |
| (dat hij) rondspringe | (dat hij) rondspronge |
| (dat wij) rondspringen | (dat wij) rondsprongen |
| (dat jullie) rondspringen | (dat jullie) rondsprongen |
| (dat gij) rondspringet | (dat gij) rondspronget |
| (dat zij) rondspringen | (dat zij) rondsprongen |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| spring rond | springt rond |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| rondspringend, rondspringende | (hebben) rondgesprongen |
| allemand | tänzeln |
|---|---|
| anglais | caracole; prance about |
| espagnol | caracolear; escarcear |
| espéranto | karakoli |