| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈopə(n)sprɪŋə(n)/ |
| Césure | open·sprin·gen |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (hij) springt open | (hij) sprong open |
| (zij) springen open | (zij) sprongen open |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat hij) openspringe | (dat hij) openspronge |
| (dat zij) openspringen | (dat zij) opensprongen |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| openspringend, openspringende | (zijn) opengesprongen |
| allemand | aufplatzen; aufspringen |
|---|---|
| anglais | burst |
| espéranto | dehiski |