Information du mot hoesten (néerlandais → espéranto: tusi)

Parti du discoursverbe
Prononciation/ˈɦustə(n)/
Césurehoes·ten

Conjugaison

Indicatif
PrésentPassé
(ik) hoest(ik) hoestte
(jij) hoest(jij) hoestte
(hij) hoest(hij) hoestte
(wij) hoesten(wij) hoestten
(jullie) hoesten(jullie) hoestten
(gij) hoest(gij) hoesttet
(zij) hoesten(zij) hoestten
Subjonctif
PrésentPassé
(dat ik) hoeste(dat ik) hoestte
(dat jij) hoeste(dat jij) hoestte
(dat hij) hoeste(dat hij) hoestte
(dat wij) hoesten(dat wij) hoestten
(dat jullie) hoesten(dat jullie) hoestten
(dat gij) hoestet(dat gij) hoesttet
(dat zij) hoesten(dat zij) hoestten
Impératif
Singulier/PlurielPluriel
hoesthoest
Participes
Participe présentParticipe passé
hoestend, hoestende(hebben) gehoest

Exemples d’usage

Sabriël hoestte.
De oude man hoestte, slikte en hapte naar lucht.
Ondanks de zes pakjes die ze samen per dag rookten, hoestten ze nooit.
Hij hoestte, bleef met wijd open mond zitten staren en begon te mompelen.

Traductions

allemandhusten
anglaiscough
catalantossir
danoishoste
espagnoltoser
espérantotusi
féringienhosta
françaistousser
frison occidentalhoastje
frison saterlandhostje
hongroisköhög
islandaishósta
italientossire
norvégienhoste
papiamentotosa
polonaiskaszleć
portugaistossir
sranankoso
suédoishosta
tagalogumubó
tchèquekašlat
thaïไอ