| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈtuʋɛɪ̯zə(n)/ |
| Césure | toe·wij·zen |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) wijs toe | (ik) wees toe |
| (jij) wijst toe | (jij) wees toe |
| (hij) wijst toe | (hij) wees toe |
| (wij) wijzen toe | (wij) wezen toe |
| (jullie) wijzen toe | (jullie) wezen toe |
| (gij) wijst toe | (gij) weest toe |
| (zij) wijzen toe | (zij) wezen toe |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) toewijze | (dat ik) toeweze |
| (dat jij) toewijze | (dat jij) toeweze |
| (dat hij) toewijze | (dat hij) toeweze |
| (dat wij) toewijzen | (dat wij) toewezen |
| (dat jullie) toewijzen | (dat jullie) toewezen |
| (dat gij) toewijzet | (dat gij) toewezet |
| (dat zij) toewijzen | (dat zij) toewezen |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| wijs toe | wijst toe |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| toewijzend, toewijzende | (hebben) toegewezen |
| allemand | anweisen; assignieren; zuweisen; zugedenken; zitieren; vorladen |
|---|---|
| anglais | assign; allocate; allot |
| catalan | assignar; citar |
| espagnol | asignar; destinar |
| espéranto | asigni |
| français | assigner; adjuger; allouer; attribuer |
| frison saterland | anwiese; assignierje; uurwiese |
| latin | assignare |
| portugais | consignar; designar; empenhar verba; intimar |
| tchèque | přidělit; určit |