Sinonimo: vervoegen
| Vortspeco | verbo |
|---|---|
| Prononco | /kɔɲyˈɣerə(n)/ |
| Divido | con·ju·ge·ren |
| Indikativo | |
|---|---|
| Prezenco | Preterito |
| (ik) conjugeer | (ik) conjugeerde |
| (jij) conjugeert | (jij) conjugeerde |
| (hij) conjugeert | (hij) conjugeerde |
| (wij) conjugeren | (wij) conjugeerden |
| (jullie) conjugeren | (jullie) conjugeerden |
| (gij) conjugeert | (gij) conjugeerdet |
| (zij) conjugeren | (zij) conjugeerden |
| Subjunktivo | |
| Prezenco | Preterito |
| (dat ik) conjugere | (dat ik) conjugeerde |
| (dat jij) conjugere | (dat jij) conjugeerde |
| (dat hij) conjugere | (dat hij) conjugeerde |
| (dat wij) conjugeren | (dat wij) conjugeerden |
| (dat jullie) conjugeren | (dat jullie) conjugeerden |
| (dat gij) conjugeret | (dat gij) conjugeerdet |
| (dat zij) conjugeren | (dat zij) conjugeerden |
| Imperativo | |
| Singularo/Pluralo | Pluralo |
| conjugeer | conjugeert |
| Participoj | |
| Prezenca participo | Preterita participo |
| conjugerend, conjugerende | (hebben) geconjugeerd |
| angla | conjugate; pair |
|---|---|
| esperanto | konjugacii; konjugi |
| germana | konjugieren; beugen; abwandeln |
| papiamento | konhugá |
| hispana | conjugar |