Sinonimoj: bevelen, gelasten, sommeren, verordenen, voorschrijven, gebieden, bevel geven, verordonneren, verordineren
| Vortspeco | verbo |
|---|
| Prononco | /ɔrdoˈnerə(n)/ |
|---|
| Divido | or·don·ne·ren |
|---|
Konjugacio
| Indikativo |
|---|
| Prezenco | Preterito |
|---|
| (ik) ordonneer | (ik) ordonneerde |
| (jij) ordonneert | (jij) ordonneerde |
| (hij) ordonneert | (hij) ordonneerde |
| (wij) ordonneren | (wij) ordonneerden |
| (jullie) ordonneren | (jullie) ordonneerden |
| (gij) ordonneert | (gij) ordonneerdet |
| (zij) ordonneren | (zij) ordonneerden |
| Subjunktivo |
|---|
| Prezenco | Preterito |
|---|
| (dat ik) ordonnere | (dat ik) ordonneerde |
| (dat jij) ordonnere | (dat jij) ordonneerde |
| (dat hij) ordonnere | (dat hij) ordonneerde |
| (dat wij) ordonneren | (dat wij) ordonneerden |
| (dat jullie) ordonneren | (dat jullie) ordonneerden |
| (dat gij) ordonneret | (dat gij) ordonneerdet |
| (dat zij) ordonneren | (dat zij) ordonneerden |
| Imperativo |
|---|
| Singularo/Pluralo | Pluralo |
|---|
| ordonneer | ordonneert |
| Participoj |
|---|
| Prezenca participo | Preterita participo |
|---|
| ordonnerend, ordonnerende | (hebben) geordonneerd |