Sinónimo: kiemen
| Categoría gramatical | verbo |
|---|---|
| Pronunciación | /ɔntˈkimə(n)/ |
| Separación | ont·kie·men |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Pasado |
| (hij) ontkiemt | (hij) ontkiemde |
| (zij) ontkiemen | (zij) ontkiemden |
| Modo subjuntivo | |
| Presente | Pasado |
| (dat hij) ontkieme | (dat hij) ontkiemde |
| (dat zij) ontkiemen | (dat zij) ontkiemden |
| Participios | |
| Participio presente | Participio pasado |
| ontkiemend, ontkiemende | (zijn) ontkiemd |
| alemán | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
|---|---|
| esperanto | ĝermi |
| feroés | næla |
| francés | germer |
| frisón de Saterland | uutslo; kiene; kienje; spruutje |
| inglés | germinate |
| latín | germinare |
| portugués | brotar; germinar |