Sinónimo: ontkiemen
| Categoría gramatical | verbo |
|---|---|
| Pronunciación | /ˈkimə(n)/ |
| Separación | kie·men |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Pasado |
| (ik) kiem | (ik) kiemde |
| (jij) kiemt | (jij) kiemde |
| (hij) kiemt | (hij) kiemde |
| (wij) kiemen | (wij) kiemden |
| (jullie) kiemen | (jullie) kiemden |
| (gij) kiemt | (gij) kiemdet |
| (zij) kiemen | (zij) kiemden |
| Modo subjuntivo | |
| Presente | Pasado |
| (dat ik) kieme | (dat ik) kiemde |
| (dat jij) kieme | (dat jij) kiemde |
| (dat hij) kieme | (dat hij) kiemde |
| (dat wij) kiemen | (dat wij) kiemden |
| (dat jullie) kiemen | (dat jullie) kiemden |
| (dat gij) kiemet | (dat gij) kiemdet |
| (dat zij) kiemen | (dat zij) kiemden |
| Participios | |
| Participio presente | Participio pasado |
| kiemend, kiemende | (zijn) gekiemd |
| alemán | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
|---|---|
| esperanto | ĝermi |
| feroés | næla |
| francés | germer |
| frisón de Saterland | uutslo; kiene; kienje; spruutje |
| inglés | germinate |
| latín | germinare |
| portugués | brotar; germinar |