Vader Knud was een zachtaardig man, geboren in een van deze huisjes, die al sinds lang de ogen sloot voor wat volgens hem onbelangrijke kleine zonden waren die het naargeestige leven van zijn kudde een beetje opvrolijkten.
Bij zijn aankomst werd de heilige vader langdurig toegejuicht.
„Vader,” zei Kernik met een buiging naar de priester, „het is een hele afstand voor u met die zware mand.”