| Categoría gramatical | sustantivo |
|---|---|
| Pronunciación | /ˈkonɪŋ/ |
| Separación | ko·ning |
| Género | masculino |
| Caso genitivo | konings |
| Plural | koningen |
| Diminutivo | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| koninkje | koninkjes |
| afrikáans | koning |
|---|---|
| albanés | mbret |
| alemán | König |
| bajo sajón | köäning; koaning |
| catalán | rei |
| criolla jamaiquina | king |
| danés | konge |
| escocés | keeng |
| español | rey |
| esperanto | reĝo |
| finés | kuningas |
| francés | roi |
| frisón occidental | kening |
| gaélico escocés | rìgh |
| galés | brenin |
| griego | βασιλέας; βασιλιάς |
| húngaro | király |
| inglés | king |
| inglés antiguo | frea; cyning; dryhten; ealdor |
| islandés | konungur |
| italiano | re |
| latín | rex |
| malayo | raja |
| noruego | konge |
| portugués | rei |
| suajili | mfalme |
| sueco | kung; konung |
| tagalo | harì |
| turco | kral |
| yidis | מלך; קעניג |