| Woordsoort | werkwoord |
|---|---|
| Uitspraak | /ˈsxrɪkə(n)/ |
| Afbreking | schrik·ken |
| Aantonende wijs | |
|---|---|
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
| (ik) schrik | (ik) schrok |
| (jij) schrikt | (jij) schrok |
| (hij) schrikt | (hij) schrok |
| (wij) schrikken | (wij) schrokken |
| (jullie) schrikken | (jullie) schrokken |
| (gij) schrikt | (gij) schrokt |
| (zij) schrikken | (zij) schrokken |
| Aanvoegende wijs | |
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
| (dat ik) schrikke | (dat ik) schrokke |
| (dat jij) schrikke | (dat jij) schrokke |
| (dat hij) schrikke | (dat hij) schrokke |
| (dat wij) schrikken | (dat wij) schrokken |
| (dat jullie) schrikken | (dat jullie) schrokken |
| (dat gij) schrikket | (dat gij) schrokket |
| (dat zij) schrikken | (dat zij) schrokken |
| Gebiedende wijs | |
| Enkelvoud/Meervoud | Meervoud |
| schrik | schrikt |
| Deelwoorden | |
| Tegenwoordig deelwoord | Verleden deelwoord |
| schrikkend, schrikkende | (zijn) geschrokken |
| Duits | erschrecken |
|---|---|
| Esperanto | teruriĝi |