Synoniem: vervoegen
| Woordsoort | werkwoord |
|---|---|
| Uitspraak | /kɔɲyˈɣerə(n)/ |
| Afbreking | con·ju·ge·ren |
| Aantonende wijs | |
|---|---|
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
| (ik) conjugeer | (ik) conjugeerde |
| (jij) conjugeert | (jij) conjugeerde |
| (hij) conjugeert | (hij) conjugeerde |
| (wij) conjugeren | (wij) conjugeerden |
| (jullie) conjugeren | (jullie) conjugeerden |
| (gij) conjugeert | (gij) conjugeerdet |
| (zij) conjugeren | (zij) conjugeerden |
| Aanvoegende wijs | |
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
| (dat ik) conjugere | (dat ik) conjugeerde |
| (dat jij) conjugere | (dat jij) conjugeerde |
| (dat hij) conjugere | (dat hij) conjugeerde |
| (dat wij) conjugeren | (dat wij) conjugeerden |
| (dat jullie) conjugeren | (dat jullie) conjugeerden |
| (dat gij) conjugeret | (dat gij) conjugeerdet |
| (dat zij) conjugeren | (dat zij) conjugeerden |
| Gebiedende wijs | |
| Enkelvoud/Meervoud | Meervoud |
| conjugeer | conjugeert |
| Deelwoorden | |
| Tegenwoordig deelwoord | Verleden deelwoord |
| conjugerend, conjugerende | (hebben) geconjugeerd |
| Duits | konjugieren; beugen; abwandeln |
|---|---|
| Engels | conjugate; pair |
| Esperanto | konjugacii; konjugi |
| Papiaments | konhugá |
| Spaans | conjugar |