Synonimen: halsstarrig, hardnekkig, stijfhoofdig, verbeten, verstokt, stijfkoppig, obstinaat, eigenzinnig
| Wurdsoarte | eigenskipswurd |
|---|
| Utspraak | /ˈkɔpəx/ |
|---|
| Ofbreking | kop·pig |
|---|
Treppen fan fergeliking
| Stellende trep | koppig |
|---|
| Fergrutsjende trep | koppiger |
|---|
| Teboppegeande trep | koppigst |
|---|
Bûging
| | Stellende trep | Fergrutsjende trep | Teboppegeande trep |
|---|
| Predikatyf | koppig | koppiger | (het) koppigst, (het) koppigste |
|---|
| Attributyf | Unbepaald | Manlik en froulik iental | koppige | koppigere | koppigste |
|---|
| Unsidich iental | koppig | koppiger | koppigst |
|---|
| Meartal | koppige | koppigere | koppigste |
|---|
| Bepaald | koppige | koppigere | koppigste |
|---|
| Partityf | koppigs | koppigers | |
|---|
Mijn moeder was koppig.
Zeg maar dat ik koppig was en niet wilde luisteren.
Ook ik hield hem zulks voor, doch Rhialto is een koppig man.
Deze middag ga ik nog eens bij die koppige ezel langs.