Synonimen: gaan, kleppen, overgaan, slaan
| Wurdsoarte | tiidwurd |
|---|
| Utspraak | /ˈklɪŋkə(n)/ |
|---|
| Ofbreking | klin·ken |
|---|
Ferfoarming
| Oantoanende foarm |
|---|
| Notiid | Doetiid |
|---|
| (ik) klink | (ik) klonk |
| (jij) klinkt | (jij) klonk |
| (hij) klinkt | (hij) klonk |
| (wij) klinken | (wij) klonken |
| (jullie) klinken | (jullie) klonken |
| (gij) klinkt | (gij) klonkt |
| (zij) klinken | (zij) klonken |
| Oanfoegjende foarm |
|---|
| Notiid | Doetiid |
|---|
| (dat ik) klinke | (dat ik) klonke |
| (dat jij) klinke | (dat jij) klonke |
| (dat hij) klinke | (dat hij) klonke |
| (dat wij) klinken | (dat wij) klonken |
| (dat jullie) klinken | (dat jullie) klonken |
| (dat gij) klinket | (dat gij) klonket |
| (dat zij) klinken | (dat zij) klonken |
| hjittende foarm |
|---|
| Iental/Meartal | Meartal |
|---|
| klink | klinkt |
| Mulwurden |
|---|
| Nomulwurd | Doemulwurd |
|---|
| klinkend, klinkende | (hebben) geklonken |
Er klonk een hol gerommel door de spelonk.
Binnen klonken er rauwe kreten van woede en afgrijzen.
Holle vaten klinken het hardst.