Synonym: vervoegen
| Wurdsoarte | tiidwurd |
|---|---|
| Utspraak | /kɔɲyˈɣerə(n)/ |
| Ofbreking | con·ju·ge·ren |
| Oantoanende foarm | |
|---|---|
| Notiid | Doetiid |
| (ik) conjugeer | (ik) conjugeerde |
| (jij) conjugeert | (jij) conjugeerde |
| (hij) conjugeert | (hij) conjugeerde |
| (wij) conjugeren | (wij) conjugeerden |
| (jullie) conjugeren | (jullie) conjugeerden |
| (gij) conjugeert | (gij) conjugeerdet |
| (zij) conjugeren | (zij) conjugeerden |
| Oanfoegjende foarm | |
| Notiid | Doetiid |
| (dat ik) conjugere | (dat ik) conjugeerde |
| (dat jij) conjugere | (dat jij) conjugeerde |
| (dat hij) conjugere | (dat hij) conjugeerde |
| (dat wij) conjugeren | (dat wij) conjugeerden |
| (dat jullie) conjugeren | (dat jullie) conjugeerden |
| (dat gij) conjugeret | (dat gij) conjugeerdet |
| (dat zij) conjugeren | (dat zij) conjugeerden |
| hjittende foarm | |
| Iental/Meartal | Meartal |
| conjugeer | conjugeert |
| Mulwurden | |
| Nomulwurd | Doemulwurd |
| conjugerend, conjugerende | (hebben) geconjugeerd |
| Dútsk | konjugieren; beugen; abwandeln |
|---|---|
| Esperanto | konjugacii; konjugi |
| Ingelsk | conjugate; pair |
| Papiamintsk | konhugá |
| Spaansk | conjugar |