Synonimen: in de echt verbinden, trouwen, uithuwelijken, tot vrouw nemen
| Wurdsoarte | tiidwurd |
|---|
| Utspraak | /ˈœʏ̯tɦyu̯ə(n)/ |
|---|
| Ofbreking | uit·hu·wen |
|---|
Ferfoarming
| Oantoanende foarm |
|---|
| Notiid | Doetiid |
|---|
| (ik) huw uit | (ik) huwde uit |
| (jij) huwt uit | (jij) huwde uit |
| (hij) huwt uit | (hij) huwde uit |
| (wij) huwen uit | (wij) huwden uit |
| (jullie) huwen uit | (jullie) huwden uit |
| (gij) huwt uit | (gij) huwdet uit |
| (zij) huwen uit | (zij) huwden uit |
| Oanfoegjende foarm |
|---|
| Notiid | Doetiid |
|---|
| (dat ik) uithuwe | (dat ik) uithuwde |
| (dat jij) uithuwe | (dat jij) uithuwde |
| (dat hij) uithuwe | (dat hij) uithuwde |
| (dat wij) uithuwen | (dat wij) uithuwden |
| (dat jullie) uithuwen | (dat jullie) uithuwden |
| (dat gij) uithuwet | (dat gij) uithuwdet |
| (dat zij) uithuwen | (dat zij) uithuwden |
| hjittende foarm |
|---|
| Iental/Meartal | Meartal |
|---|
| huw uit | huwt uit |
| Mulwurden |
|---|
| Nomulwurd | Doemulwurd |
|---|
| uithuwend, uithuwende | (hebben) uitgehuwd |