Information about the word wankelen (Dutch → Esperanto: ŝanceliĝi)

Synonyms: waggelen, wiebelen

Part of speechverb
Pronunciation/ˈʋɑŋkələ(n)/
Hyphenationwan·ke·len

Conjugation

Indicative mood
Present tensePast tense
(ik) wankel(ik) wankelde
(jij) wankelt(jij) wankelde
(hij) wankelt(hij) wankelde
(wij) wankelen(wij) wankelden
(jullie) wankelen(jullie) wankelden
(gij) wankelt(gij) wankeldet
(zij) wankelen(zij) wankelden
Subjunctive mood
Present tensePast tense
(dat ik) wankele(dat ik) wankelde
(dat jij) wankele(dat jij) wankelde
(dat hij) wankele(dat hij) wankelde
(dat wij) wankelen(dat wij) wankelden
(dat jullie) wankelen(dat jullie) wankelden
(dat gij) wankelet(dat gij) wankeldet
(dat zij) wankelen(dat zij) wankelden
Imperative mood
Singular/PluralPlural
wankelwankelt
Participles
Present participlePast participle
wankelend, wankelende(hebben) gewankeld

Usage samples

Een uitgeputte man wankelde het plein op.
Het idool wankelde, het viel.
De zielkundige zette de hoed op en wankelde vernietigd huiswaarts.
Ze behielden het terrein en bleven standhouden, maar tegen de avond begonnen ze toch te wankelen.
Het kabinet wankelt.
Wankelend hield de vertwijfelde heer zich op de gladde stenen in eveniwicht.

Translations

Afrikaanswankel; wankelrig
Czechváhat
Danishtøve
Englishwaver; falter; rock; stagger; totter; vacillate
Esperantoŝanceliĝi
Faeroeseridla; sveiggja
Frenchbarguigner; hésiter
Germantaumeln; wackeln; zagen; zaudern; zögern
Italianesitare; titubare
Portuguesehesitar; vacilar
Saterland Frisianswonkje; nulje; suumje; tuntelje; tuumelje; duusje; swooie; trieselje; wiggelje; swabbelje; wriggelje; slakkerje
Spanishtitubear; vacilar
West Frisianskytskoarje; wifkje