Synonym: kiemen
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ɔntˈkimə(n)/ |
| Hyphenation | ont·kie·men |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (hij) ontkiemt | (hij) ontkiemde |
| (zij) ontkiemen | (zij) ontkiemden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat hij) ontkieme | (dat hij) ontkiemde |
| (dat zij) ontkiemen | (dat zij) ontkiemden |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| ontkiemend, ontkiemende | (zijn) ontkiemd |
| English | germinate |
|---|---|
| Esperanto | ĝermi |
| Faeroese | næla |
| French | germer |
| German | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
| Latin | germinare |
| Portuguese | brotar; germinar |
| Saterland Frisian | uutslo; kiene; kienje; spruutje |