Synonym: ontkiemen
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈkimə(n)/ |
| Hyphenation | kie·men |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) kiem | (ik) kiemde |
| (jij) kiemt | (jij) kiemde |
| (hij) kiemt | (hij) kiemde |
| (wij) kiemen | (wij) kiemden |
| (jullie) kiemen | (jullie) kiemden |
| (gij) kiemt | (gij) kiemdet |
| (zij) kiemen | (zij) kiemden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) kieme | (dat ik) kiemde |
| (dat jij) kieme | (dat jij) kiemde |
| (dat hij) kieme | (dat hij) kiemde |
| (dat wij) kiemen | (dat wij) kiemden |
| (dat jullie) kiemen | (dat jullie) kiemden |
| (dat gij) kiemet | (dat gij) kiemdet |
| (dat zij) kiemen | (dat zij) kiemden |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| kiemend, kiemende | (zijn) gekiemd |
| English | germinate |
|---|---|
| Esperanto | ĝermi |
| Faeroese | næla |
| French | germer |
| German | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
| Latin | germinare |
| Portuguese | brotar; germinar |
| Saterland Frisian | uutslo; kiene; kienje; spruutje |