| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈɔmkrɛɪɣə(n)/ |
| Hyphenation | om·krij·gen |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) krijg om | (ik) kreeg om |
| (jij) krijgt om | (jij) kreeg om |
| (hij) krijgt om | (hij) kreeg om |
| (wij) krijgen om | (wij) kregen om |
| (jullie) krijgen om | (jullie) kregen om |
| (gij) krijgt om | (gij) kreegt om |
| (zij) krijgen om | (zij) kregen om |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) omkrijge | (dat ik) omkrege |
| (dat jij) omkrijge | (dat jij) omkrege |
| (dat hij) omkrijge | (dat hij) omkrege |
| (dat wij) omkrijgen | (dat wij) omkregen |
| (dat jullie) omkrijgen | (dat jullie) omkregen |
| (dat gij) omkrijget | (dat gij) omkreget |
| (dat zij) omkrijgen | (dat zij) omkregen |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| omkrijgend, omkrijgende | (hebben) omgekregen |
| Esperanto | sukcesi renversi |
|---|