| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈɔndərsxœʏ̯və(n)/ |
| Hyphenation | on·der·schui·ven |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) schuif onder | (ik) schoof onder |
| (jij) schuift onder | (jij) schoof onder |
| (hij) schuift onder | (hij) schoof onder |
| (wij) schuiven onder | (wij) schoven onder |
| (jullie) schuiven onder | (jullie) schoven onder |
| (gij) schuift onder | (gij) schooft onder |
| (zij) schuiven onder | (zij) schoven onder |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) onderschuive | (dat ik) onderschove |
| (dat jij) onderschuive | (dat jij) onderschove |
| (dat hij) onderschuive | (dat hij) onderschove |
| (dat wij) onderschuiven | (dat wij) onderschoven |
| (dat jullie) onderschuiven | (dat jullie) onderschoven |
| (dat gij) onderschuivet | (dat gij) onderschovet |
| (dat zij) onderschuiven | (dat zij) onderschoven |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| schuif onder | schuift onder |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| onderschuivend, onderschuivende | (hebben) ondergeschoven |
| Esperanto | subŝovi |
|---|